เมื่อวานได้มีโอกาสไปงานคอมมาร์ตไทยแลนด์ 2009 เลยนั่งรถ ปอ.544 ไปที่ศูนย์ประชุมฯ (น่าจะเป็นรถสายที่วิ่งได้ครอบจักรวาลที่สุดในกรุงเทพฯ แล้ว) แต่เหลือบไปเห็นสติ๊กเกอร์แปะคำคมไว้คำนึง เอ้ย.. ประโยคนึง
ตอนแรกอ่านแล้วก็ได้อารมณ์เหมือนเจ้าของกวีจะเป็นคนมีอดีตอันขมขื่น แต่นึกไปนึกมา หรือว่าสังคมตอนนี้มันกลายเป็นอย่างนี้แล้ววะ ที่ว่าเงินซื้อได้ทุกสิ่งแม้กระทั่งความรัก (หมายถึง การแปรสภาพจากเงินเป็นสินค้าหรือบริการ เพื่อให้เป้าหมายเกิดความประทับใจและความสัมพันธ์)
ผมไม่เถียงครับ ว่าในโลกตอนนี้ยังมีรักแท้ … แต่ถ้ามีแต่รักแท้ แต่ไม่มีตังค์แท้ๆ
เค้าคนที่เคยบอกว่ารักเราสุดหัวใจ จะยังรักเราแบบแท้ๆ อยู่อีกหรือเปล่า?
ปล.ส่วนงานคอมมาร์ต สรุปว่าไม่ได้มีอะไรติดมือติดไม้กลับมาเลยครับ เหตุคงเพราะว่าของพวกนั้นมันต้องใช้ตังค์ซื้อ… ใช้รักแท้เพียวๆ คงจะซื้อไม่ได้