คลังเก็บหมวดหมู่: บ่น
ฝึกงานสะท้านโลกันตร์
ละเหี่ยใจมากครับช่วงนี้…. งานเยอะ คิดงานไม่ออก บีบคั้น ถูกกดดันด้วยเวลา เหงา คือนิยามรวมๆ ของผมในช่วงนี้ ทั้งๆที่ผมควรจะต้องนั่งทำ Portfolio เพื่อยื่นตอนสมัครฝึกงานได้แล้ว แต่กลับต้องมานั่งจุ้มปุ๊กขลุกตัวอยู่ร่ำไป ภาระที่ผมควรต้องสะสาง จำแนกได้เป็น 3 รูปแบบดังนี้ครับ 1. ทำในส่วนออกแบบและประชาสัมพันธ์ของงานนิทรรศการ DO DID DONE ของสาขามีเดียอาตส์ที่ผมเรียนอยู่ 2. งาน Final Project ที่สุดแสนจะมะรุมมะตุ้มเข้ามาหา 3. คิดให้ออกว่าผมควรจะต้องไปฝึกงานด้านไหนในช่วงซัมเมอร์ แล้วจัดการมันซะ น่าผิดหวังที่ 3 ข้อดังกล่าว ลำดับการพัฒนายังไปไม่ถึงไหนเท่าไหร่ เฮ้อออ…. ใครพอจะมีสถานที่ฝึกงานแนะนำให้ผมเป็นไกด์ๆ ไว้หน่อยมั้ยครับ ใจผมอยากทำหลากหลายแนวมาก สิ่งพิมพ์ก็อยากทำ รีทัชชิ่งก็อยากทำ … อ่านเพิ่มเติม
เกมอคติ
ในท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างฝ่าย A กับฝ่าย B มันยังมีคนๆนึงที่เห็นถึงความคิดของทั้งฝ่าย A และฝ่าย B และรู้ด้วยว่า เหตุทั้งหมดเกิดจากความที่คนของแต่ละฝ่าย เข้าใจและประเมินการกระทำของอีกฝ่ายนึงผิดไป และมัีนน่าเศร้่าตรงที่ผมคือคนๆนั้น…
แถลงประกาศความมั่นคง (ทางการเงิน)
หลังจากหายไปเกือบปี มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงมากมายก่ายกอง ทั้งตัวผม ทั้งคนรอบข้าง บางอย่างทำให้อะไรในตัวผมเข้มแข็งขึ้น แต่บางอย่างกลับทำให้ผมดูนิ่มลงจนน่าแปลกใจ (หวังว่าคงไม่ใช่สมอง) เอ่อ… รู้สึกว่ายิ่งพูดยิ่งเพ้อ จนป่านนี้ไม่รู้ว่าจะมีใครยังตามอ่านบล็อกผมกันอยู่บ้างมั้ยเนี่ย ถ้ามีก็ถือว่าคุณเป็นคนที่อดทนอดกลั้นมากครับ : ) เรื่องของเรื่องที่กลับมาเขียน เป็นเพราะผมร้อนเงินมากครับตอนนี้ บ้านไม่ได้น้ำท่วม ไม่ได้ไฟไหม้แผลพุพอง ไม่ได้เป็นหนอง หรือน้ำร้อนลวก แต่ร้อนเงิืนเนื่องมาจากว่าไปทำข้าวของชาวบ้านเค้าพังครับ (ต่อไปนี้ขอเล่าแบบสไตล์หนังที่เล่าเรื่องจากตอนจบมาหาต้นเรื่อง เพื่อเพิ่มความเข้มข้นและความงง) ไม่รู้ว่ามีใครเคยดูยังครับ MV ตัวนี้ เป็นงานไฟนอลวิชา Video for New Media กับ Post Production ครับ ซึ่งผมทำหน้าที่ในส่วนของคนตัดต่อ กำกับภาพ แล้วก็เรื่องวิชวลเอฟเฟกต์ ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี ทุกคนแฮปปี้ ชีวีเป็นสุข … อ่านเพิ่มเติม
ล้มแล้วลุกสิวะ
กราบขอบพระคุณ : ท่านไผ่ม่อน ช่วงนี้เซ็งหลายเรื่องครับ ได้ดูคลิปนี้แล้วดีขึ้นทีเดียว (แค่ทีเดียวนะ)
วงจรของความไม่รู้
ไม่รู้ -> ก็เลย -> ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ -> ก็เลย -> ไม่ไว้ใจ ไม่ไว้ใจ -> ก็เลย -> ไม่รับฟัง ไม่รับฟัง -> ก็เลย -> ไม่รู้ สุดท้าย… ก็โง่กันต่อไป