จะมาแนะนำเว็บสำหรับผู้ที่รักการถ่ายภาพและชมภาพถ่ายครับ ซึ่งเว็บที่ว่านี้มีชื่อว่า JPGmag.com (จิ้มเข้าไปเลย)
ในนั้นจะมีภาพถ่ายสวยๆ จากผลงานของตากล้องมือโปรและเกือบโปรทั้งหลาย เราในฐานะผู้ที่ ‘ยังไม่โปร’ ก็สามารถเข้าไปศึกษาหาความรู้แบบครูพักลักจำก็ได้ครับ
นอกจากนี้ในแต่ละเดือน เค้าจะมีการจัดประกวดรูปถ่ายตามโจทย์ด้วย ใครที่สนใจจะเอางานไปประกวดประขัน ก็ขอเชิญได้ครับที่ JPG Magazine …
ปล.เบื่อพวกที่มีตังค์ซื้อเลนส์ดี กล้องแพง แล้วยังตะแบงว่า ‘ตูน่ะโปร’ แต่ฝีมือจริงๆน่ะ ‘ไม่เป็นโล้เป็นพาย’
เอามาให้ดูแค่ 10 ใบครับ ที่เหลือไปดูเอาเองที่เว็บ logodesignerblog.com (เป็นเว็บที่เพิ่งเปิดใหม่ครับ ว่าด้วยเรื่องของ branding, logo และ identity)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
(ลิขสิทธิ์ภาพที่แสดงด้านบน ได้รับการคุ้มครองตามสิทธิ์ของเจ้าของภาพนั้นๆ)
เมื่อวานได้มีโอกาสไปงานคอมมาร์ตไทยแลนด์ 2009 เลยนั่งรถ ปอ.544 ไปที่ศูนย์ประชุมฯ (น่าจะเป็นรถสายที่วิ่งได้ครอบจักรวาลที่สุดในกรุงเทพฯ แล้ว) แต่เหลือบไปเห็นสติ๊กเกอร์แปะคำคมไว้คำนึง เอ้ย.. ประโยคนึง
ตอนแรกอ่านแล้วก็ได้อารมณ์เหมือนเจ้าของกวีจะเป็นคนมีอดีตอันขมขื่น แต่นึกไปนึกมา หรือว่าสังคมตอนนี้มันกลายเป็นอย่างนี้แล้ววะ ที่ว่าเงินซื้อได้ทุกสิ่งแม้กระทั่งความรัก (หมายถึง การแปรสภาพจากเงินเป็นสินค้าหรือบริการ เพื่อให้เป้าหมายเกิดความประทับใจและความสัมพันธ์)
ผมไม่เถียงครับ ว่าในโลกตอนนี้ยังมีรักแท้ … แต่ถ้ามีแต่รักแท้ แต่ไม่มีตังค์แท้ๆ
เค้าคนที่เคยบอกว่ารักเราสุดหัวใจ จะยังรักเราแบบแท้ๆ อยู่อีกหรือเปล่า?
ปล.ส่วนงานคอมมาร์ต สรุปว่าไม่ได้มีอะไรติดมือติดไม้กลับมาเลยครับ เหตุคงเพราะว่าของพวกนั้นมันต้องใช้ตังค์ซื้อ… ใช้รักแท้เพียวๆ คงจะซื้อไม่ได้
เจอมาจาก : Computerlove™
ดูๆไปแล้ว ถ้าอนาคตเป็นอย่างนั้นจริงๆ ต่อไปคนเราคงจะมีกล้ามเนื้อตรงช่วงนั้นแข็งแรงขึ้นแน่นอน เพราะอะไรต่อมิอะไรก็ใช้ไอ้นั่นจิ้มมันลูกเดียว (ไอ้นั่นหมายถึงนิ้วนะครับ)
ปล.ส่วนในกรณีถ้าเกิดมีเหตุว่า ‘ไอ้นั่น’ มีอันต้องขาดหรือกุดขึ้นมา (นิ้วน่ะนิ้ว…) ผมก็ไม่รู้แล้วแฮะ ว่าถ้าถึงตอนนั้นเราจะเอาอะไรไปใช้จิ้มแทนดี (Microsoft วานตอบ)